Nederlands

Another view (282)

Een draadje over een tendens in activistische en politiek actieve kringen die me zorgen baart.

CORTOON.NL

1/ Activisme heeft mijns inziens als doel de wereld inclusiever te maken, gelijke kansen creëren voor iedereen. Je kunt dat op vele verschillende manieren proberen te bereiken, vanuit verschillende achtergronden. Je kunt discussiëren over strategieën.

2/ Als activist ga je verbindingen aan om dingen te bereiken. Je zoekt mensen met overlappende doelstellingen. Je neemt deel aan de politiek om doelen te bereiken, en probeert politiek te ontregelen waar nodig om de politiek zelf aan de kaak te stellen.

3/ Activisme is daarmee a dirty job. Het gaat met vallen en opstaan. Niemand is heilig. Mensen maken soms verkeerde keuzes en inschattingen. Het is net het echte leven.

4/ Steeds vaker zie ik dat het aangaan van allianties onmogelijk wordt gemaakt omdat groepjes activisten hun identiteit en morele gelijk als in beton gegoten beschouwen, en alleen nog uit zijn op het “ontmaskeren” van tegenstanders die zich vermommen als medestanders.

5/ Elkaar scherp houden is ontzettend belangrijk, maar dat is iets anders dan isolement opzoeken in een groep die als enige gemene deler een vijandbeeld heeft dat groeit als een olievlek.

6/ Daarbij is de groep zelf ook niet veilig: er heerst een voortdurende dreiging “ontmaskerd” te worden als wolf in schaapskleren.

7/ “Leden” worden zo gedwongen connecties met mensen buiten de eigen bubbel te verbreken en kritiek binnen de eigen bubbel weg te slikken. Dat is gevaarlijke groepsdruk en vergroot polarisatie.

8/ Deze groepjes proberen te verhullen dat activisme uiteindelijk in wezen een eenzame bezigheid is. Ja: activisme biedt verbindingen die herkenning, steun en slagkracht bieden, maar geen enkele alliantie is heilig. Elke groep is een menselijk construct, en daarmee feilbaar.

9/ Je dient als individu te blijven nadenken. Wat wil JIJ bereiken? Hoe wil je dat doen? Hoe sta je tegenover anderen? Wat wil je wel of niet uitdragen? Welke rol wil je activisme geven in je dagelijks bestaan?

10/ Welke podia benut je wel en niet? Die vragen staan soms haaks op de groepsvorming die veilig lijkt.

11/ Zelf vind ik de volgende dingen belangrijk. 1. Ogen op de bal houden (en die ligt in de buitenwereld), 2. Mensen, verzoeken, incidenten en acties steeds van geval tot geval bekijken en beoordelen.

12/ Mensen zijn flexibel. Als ik zou geloven dat mensen óf trash zijn óf deugen, dan zou mijn activisme geen zin hebben.

13/ Het doet me daarom zeer wanneer activisme zich verliest in dogmatisme en blind vijandschap. Ik weet dat het van alle tijden en plaatsen is, maar het doet toch zeer. Daar ging dit draadje over. Nu weer verder met het stichten van een inclusieve communistische bio-heilstaat.

14/ Laatste toevoeging: dit draadje gaat over activisme in het algemeen, ik zie deze tendens in alle hoeken en gaten, op twitter en daarbuiten. Het is van alle tijden ook, maar daarmee niet minder pijnlijk, in mijn ogen.”

Source: Aafke Romeijn en GeenStijl

Bestron AFT760w

De Bestron AFT760 is een plaatsbesparende torenventilator met een hoogte van ca. 75cm die u mooi kunt plaatsen met de antislipvoet op de vloer. Met een zwenkfunctie van 75° wordt de luchtstroom door de kamer verspreid. Het toestel is uitgerust met een kopergewikkelde motor waardoor hij robuust en stabiel is. Verder heeft u de keuze uit 3 snelheidsstanden. Deze kunt u instellen op het paneel bovenop de toren. Hier vindt u ook de draaiknop voor de 120-minuten timer. Bovendien heeft de Bestron AFT760 een geruisarme werking.
Read more

De EU-Commissaris

De man achter ’t katheder past maar nét
als hij zijn slokje neemt, een stilte inlast
en dan ’t publiek niet schokt en niet verrast
en onderwijl wat loenst naar het buffet.

Hij heeft het mooie praatje aangekleed
met woorden over dialoog, connectie.
Zo staat hij met een stiekeme erectie
en weet de dingen die alleen híj weet.

En het publiek, in pak en strop gestoken,
ze stoten elkaar stil, wat honend aan:
Kijk naar dat varken! Zie de stumperd staan!

Maar als het speech-einde is aangebroken
blijkt op ’t toneel het machtige van de paus
die zich zó laaft aan daverend warm applaus.” – El Roberto

De zittende politicus

“Hij heeft nog nooit gedanst. Hij kent zijn doel.
Nog nooit is op zijn vale klerkensmoel
Zomaar een lach verschenen, maar die nacht,
Nadat de gek de nar had omgebracht,
Kroop hij zijn bed uit, glimmend van de pret,
En maakte hij onbespied een pirouette.
Dank, dank, riep hij, het monster is geveld.
Hij oefende het woord ‘geschokt’ voor morgen
En sliep als twintig ossen kunnen slapen.
Straks is hij, voor de camera, vol zorgen.
Natuurlijk is hij zwaar tegen geweld.
Daar klinkt verdomd weer zijn belegen lied.
Hij loopt op straat, ondragelijk rechtschapen,
En ziet nog steeds het echte monster niet.” – Gerrit Komrij. 10 mei 2002 (na de moord op Pim Fortuyn)

De Babyboomer

“Er woont een kerel mét zo’n pijp daar aan de Leidsekade
Kijk dáar stapt hij naar buiten en hij ziet de wereld aan
Hij kijkt eens rond, een blik, een knik, hij slaat het leven gade
Mijn oordeel blijkt weer kloppend denkt van zichzelf voldaan

Hij contempleert de column die hij later zal gaan schrijven
Snuif eens hoe mooi ons landje is, geen vuiltje aan de lucht
Geen jobstijding, geen donderstorm, en zo zal het beklijven
De wervelende hedendaagse waanzin draagt geen vrucht

Hij denkt aan hoe hij vroeger voor zijn idealen vocht,
Treedt weer in ’t pand dat hij voor tachtigduizend gulden kocht
Toen de economie een tijdje hevig was ontwricht

Verdiepingen met boeken stoffig en vol met cultuur
Dit is de plek voor iemand van zijn status en postuur
Dus trekt hij welgemoed de deur weer fijn achter zich dicht” – El Roberto